„Zapłacicie za to”. Tak wyglądała antyaborcyjna pikieta pod szpitalem w Jaśle

Czy szpital jest miejscem na polityczne demonstracje? To pytanie warto zadać po niedzielnej pikiecie przed Szpitalem Specjalistycznym w Jaśle. Niewielka grupa protestujących sprzeciwiała się przerywaniu ciąży, a wydarzenie szybko przerodziło się w kolejną odsłonę sporu, w którym więcej jest emocji i oceniania innych niż spokojnej rozmowy o prawie, medycynie i rzeczywistości pacjentów.

Są takie chwile, kiedy trudno oprzeć się wrażeniu, że emocje całkowicie wypierają refleksję. Szczególnie wtedy, gdy ktoś wybiera szpital jako miejsce do prowadzenia polityczno-religijnej wojny. Gdyby uczestnicy niedzielnej pikiety przed Szpitalem Specjalistycznym w Jaśle zostali na chwilę obciążeni nieprzyjemnym ciężarem refleksji, być może zadaliby sobie kilka prostych pytań.

Czy szpital, czyli miejsce, do którego ludzie przychodzą po pomoc, zmagają się z chorobą, bólem i strachem, jest najlepszą przestrzenią do organizowania światopoglądowej manifestacji? Czy osoba jadąca na badanie, zabieg albo konsultację naprawdę potrzebuje dodatkowo przechodzić przez polityczny spektakl? Czy modlitwa wymaga scenografii w postaci szpitalnej bramy i publicznego wywierania presji na osoby znajdujące się w jednej z najtrudniejszych sytuacji życiowych?

Najwyraźniej dla części osób odpowiedź brzmi: tak.

W niedzielę, 12 lipca, przed jasielskim szpitalem pojawiła się niewielka grupa przeciwników przerywania ciąży. Wydarzenie miało charakter polityczno-religijny, a jednym z jego uczestników był lokalny działacz Konfederacji Mateusz Ruszaj, który wcześniej w mediach społecznościowych alarmował o rzekomej „zgrozie w jasielskim szpitalu”.

Mateusz Ruszaj, który stał się jednym z głosów tej akcji, w swoich publicznych nagraniach bez oporów przeniósł lokalny spór w rejony demoniczne:

– Dalej uważasz, że Podkarpacie to najbezpieczniejszy region dla nienarodzonych dzieci? To niestety muszę wyprowadzić z błędu. (…) To jest ten niechlubny jeden przypadek na Podkarpaciu, w którym dokonuje się zbrodni. Szanowni Państwo, w samym tylko 2025 roku, jak donosi oficjalna wersja szpitala, dwoje dzieci nie przetrwało spotkania z Herodem, który pracuje w tym szpitalu.

– (…) Szatan istnieje i nienawidzi człowieka. (…) Są pewne duchy złe, które wypędza się wyłącznie modlitwą i postem – alarmował polityk

Tropienie Diabła w personelu medycznym i urządzanie jarmarcznej apokalipsy pod bramą powiatowego szpitala to czysta groteska. Zamiast dyskusji, serwuje się nam próbę cofnięcia debaty do średniowiecza, gdzie lekarzy awansuje się na sługi ciemności, a realne problemy próbuje się leczyć polowaniem na czarownice.

Groźby pod szpitalem w Jaśle. Kaja Godek uderza w personel

Na miejsce przybyła znana działaczka ruchu pro-life Kaja Godek, która wygłosiła kilkuminutowe przemówienie. Nawiązując do dwóch zabiegów przerwania ciąży wykonanych w 2025 roku w Szpitalu Specjalistycznym w Jaśle, określiła placówkę mianem „abortorium” i stwierdziła, że doszło do naruszenia prawa. Zapowiedziała również, że osoby odpowiedzialne za te decyzje zostaną w przyszłości rozliczone.

Kaja Godek odniosła się do dwóch przypadków przerwania ciąży wykonanych w 2025 roku w Szpitalu Specjalistycznym w Jaśle. Mówiąc o jednym z nich, dotyczącym 16-tygodniowego płodu z zespołem Downa, zakwestionowała medyczne uzasadnienie zabiegu, określając dokumentację psychiatryczną pacjentki mianem „świstka od psychiatry”. W swoim wystąpieniu odrzuciła przesłanki medyczne stanowiące podstawę decyzji lekarzy, mimo że sama nie posiada wykształcenia medycznego, przedstawiając własną ocenę zasadności postępowania personelu.

– Jesteśmy tutaj dzisiaj po to, żeby modlić się o zatrzymanie tego procederu, ale też, żeby powiedzieć decydentom tego szpitala: zapłacicie za to. Może dzisiaj wydaje wam się, że kryje was władza, że kryje was rząd (…). I żebyście się nie zdziwili, kiedy przyjdzie ktoś, kto będzie rozliczał wiele lat wstecz, co robiły placówki ochrony zdrowia – mówiła Kaja Godek.

W dalszej części wystąpienia przekonywała, że działania szpitala „ściągają hańbę na całe województwo podkarpackie”, a uczestnicy pikiety przyszli „upomnieć się o dzieci, które nie mogły powiedzieć nic na swoją obronę”. Wzywała również kierownictwo placówki do „respektowania polskiego prawa” oraz „opamiętania”.

Gdzie kończy się protest, a zaczyna presja?

I tutaj pojawia się pytanie, które warto zadać każdemu politykowi i aktywiście próbującemu wpływać na najbardziej prywatne decyzje obywateli: gdzie kończy się prawo do wyrażania własnych poglądów, a zaczyna próba kontrolowania życia innych ludzi?

Bo państwo prawa nie powinno działać według zasady, że głośniejszy krzyk wygrywa z wiedzą medyczną, a religijne przekonanie czy rzucanie oskarżeń o „zbrodnie” zastępuje przepisy. Prawo powinno opierać się na faktach, badaniach i decyzjach instytucji państwa, a nie na moralizatorskich inwektywach kierowanych wobec osób, które znalazły się w trudnej sytuacji.

Warto też zauważyć, że takie akcje doskonale wpisują się w mechanizm polityki opartej na emocjach. Tematy związane z aborcją, religią i moralnością od lat są wykorzystywane do budowania rozpoznawalności politycznej, mobilizowania zwolenników i zdobywania kapitału politycznego. Najłatwiej bowiem zorganizować tłum wokół strachu i oburzenia. Znacznie trudniej rozmawiać o rzeczywistości: o zdrowiu, medycynie, prawach pacjentów i skomplikowanych ludzkich historiach, których nie da się zamknąć w jednym haśle na transparencie.

Szpital powinien być miejscem leczenia. Nie sceną polityczną. Nie areną ideologicznej walki. I być może właśnie od tej prostej refleksji warto byłoby zacząć.