W piątkowe przedpołudnie ulice Jasła wypełniły się dźwiękiem orkiestry i szelestem sztandarów. Mieszkańcy, przedstawiciele władz oraz liczne poczty sztandarowe spotkali się, by wspólnie uczcić pamięć tych, którzy oddali życie za wolną Polskę. Zobacz FOTOGALERIĘ.
Uroczystości rozpoczęły się od mszy świętej w kościele oo. Franciszkanów. Po jej zakończeniu barwny, uroczysty pochód przeszedł do Parku Miejskiego. Jeszcze wcześniej, przed tablicą poświęconą Józefowi Piłsudskiemu na ścianie kościoła św. Stanisława BM, burmistrz Jasła Adam Kostrząb wraz z zastępcą Przemysławem Baciakiem i przewodniczącym Rady Miejskiej Marcinem Węgrzynem złożyli kwiaty w geście pamięci i szacunku.

100 lat Grobu Nieznanego Żołnierza w Jaśle
Przy Grobie Nieznanego Żołnierza rozbrzmiał Hymn Polski, a następnie zabrzmiały nuty Hejnału Miasta Jasła. W tym roku chwile te miały szczególny wymiar – mija równo 100 lat od momentu, gdy w sercu miasta stanął pomnik upamiętniający bezimiennych obrońców ojczyzny. Podczas Apelu Pamięci przywołano imiona bohaterów i oddano hołd tym, których imion historia nie zachowała. Kulminacją była salwa honorowa, której echo długo unosiło się nad miastem.

O oprawę muzyczną zadbała Miejska Orkiestra Dęta pod dyrekcją Ireneusza Fatygi, a w honorowej asyście stanęli żołnierze 33. Batalionu Lekkiej Piechoty im. płk. Adama Lazarowicza „Klamry” 3. Podkarpackiej Brygady Obrony Terytorialnej, harcerze z Hufca ZHP Jasło im. Rodziny Madejewskich, członkowie Jednostek Strzeleckich Strzelec nr 2091 i 2094 z Trzcinicy i Kołaczyc oraz Oddział Kawalerii Ochotniczej w barwach 20. Pułku Ułanów im. Króla Jana III Sobieskiego.

Tego dnia Jasło udowodniło, że pamięć o przeszłości nie jest tylko historycznym obowiązkiem – to żywa, wspólna tradycja, którą pielęgnuje cała społeczność. Organizatorzy dziękowali wszystkim mieszkańcom i gościom, którzy przybyli, by razem oddać cześć bohaterom i wspólnie świętować tę wyjątkową rocznicę.

Militarystyczne polityka nastawiona na pozyskanie mięsa armatniego. A po co w wojsku baby? Co one mogą w trakcie wojny? Czy chcemy być drugim Izraelem?